Prawo Boże wychodzi z samej Jego istoty. Prawo istnieje dla naszego szczęścia i dla pomyślności naszej planety. Naśladując te prawo, tylko wygrywamy. Im w większym stopniu nasze rodziny, miasta, narody i cała planeta będą posłuchać tego Prawa, tym większej pomyślności uda się osiągnąć. Po naruszeniu Prawa Bożego następuje kara (Ps 55:19). Naśladujemy Prawo, ponieważ świadomie chcemy tego. Tak więc, dążymy do samej istoty Boga (2 P 1:4). Ponieważ Bóg i Jego Prawo są tożsamością, za logiką rzeczy jeżeli naśladujemy te Prawo, to stajemy się bardziej podobni do Boga (1J 3:2). Prawo to Eloach (Ezd 7:14). Jak i Bóg jest wieczny i nieodmienny, tak i jego Prawo istnieje zawsze i nigdy nie będzie zmieniać się.
Jedyny Prawdziwy Bóg jest miłością (1J 4:8), znaczy, Jego Prawo także jest przejawem miłości (Rz13:10). Bóg jest sprawiedliwy, Jego Prawo jest prawdą (Ps 119:172). Prawo jest święte, dobre (Rz 7:12) i sprawiedliwe (Ps 119:142). Wszystko to znaczy, że Bóg i Jego Prawo istnieli zawsze.
Prawo jest doskonałe (Ps 19:7), ono jest absolutem, przedstawiającym swobodę wyboru (Jk 1:25, 2:12). Doskonały plan Boga dający nam swobodę jest stworzony dla ustanowienia idealnych stosunków jak z Bogiem, tak i nawzajem. Niemniej, po to, żeby naśladować te Prawo, obowiązkowym jest obecność świętego Ducha. To zostaje oczywistym, kiedy wzmacniamy się w naszej wierze i naśladowaniu tego Prawa Bożego.
Przykazania
Prawo składa się z dwóch wielkich Przykazań. One układają podstawę całego Prawa i świadectw wszystkich proroków, włącznie z Jezusem Chrystusem, które są przedstawione w Biblii. Pierwsze Wielkie przykazanie dźwięczy tak: Miłuj Pana, Boga twego całym swoim sercem, całą duszą, tak mocno, jak tylko możesz. Drugie przykazanie naśladuje Pierwsze: Miluj bliźniego swego jak samego siebie.
W istocie wszystka informacja, która zawiera się w Biblii w ciągu całej historii ludzkości, była skierowana na dążenie nauczyć człowieka posłuchać Boga i lubić swego bliskiego. Te dwa wielkie Przykazania posłużyły podstawą dla dziesięciora Przykazań. One są podstawą prawa, jednak prawo jest nie tylko te Dziesięcioro Przykazań. Pierwsze cztery przykazania są związane z miłością do Boga. Ta miłość powinna obejmować serce, rozum i duszę. Pozostałe sześć przykazań są związane z przejawieniem miłości do swego bliskiego. Powinniśmy miłować swego bliskiego, jak samego siebie. Ponieważ jeżeli nie miłujemy bliskiego, którego jesteśmy w stanie zobaczyć, jak możemy miłować Boga, który jest niewidoczny dla nas (1J 4:20-21).
Nasze zadanie polega na tym, żeby zostać najlepszą koncentracją dla żywego Boga. On jest Bogiem żywych, a nie Bogiem martwych (Mt 22:32).
Chrystus był elohimem, to jest wybraną lub duchową istotą, który uczył Adama i Ewę Prawa Bożego (Rz 5:12-14). Grzech wszedł w ten świat przez Adama. Tak więc, te Prawo działało już w ogrodzie Eden. Chrystus zaś był i tym Aniołem, który dał Prawo Mojżeszowi na górze Synaj (Wj 20:1,22; Pwt 4:12-13; 5:22). Te prawo było napisane Jehową (Wj 31:18; 32:16) na tablicach kamiennych (Wj 31:18). Mojżesz zaś położył ich w arkę (Pwt 10:5).
Prawo instaluje normy moralności. W prawie zawiera się znajomość tego, co jest dobre, a co jest złe. Powinniśmy przestregać wszystkich jego położeń bez wyjątku (Jk2:10). I sądzić nas będą na podstawie tego samego prawa (Jk 2:12). Przestreganie prawa znaczy uwolnienie od strachu, poczucia winy lub grzechowności. Przestregać tego prawa nie jest wielkim trudem (Pwt 30:10-11).
Złamanie Prawa jest grzechem
Z prawa zaś dowiadujemy się o tym, co to jest grzech (Rz 3:7, 20). Grzechem jest złamanie prawa (1J 3:4). Nie powinniśmy łamać żadnego przykazania (Mt 5:19). Kto przestrzega całego prawa i zgrzeszy w czymś jednym, ten zostaje winnym w całym (Jk2:10). Naprzykład jeżeli, przestrzegając wszystkich przykazań, nie czcimy Soboty i nie uważamy ją świętym dniem, to znaczy, że przestępujemy prawo.
Dokładniej o grzechu można dowiedzieć się z artykułu Co jest grzech[DB 26].
Fizyczny rozum od samego początku jest wrogi Bogu. On nie chce posłuchać prawa Bożego (Rz 8:7). Bóg wiedział, że tak ono i będzie. Dla tego Im był stworzony idealny pomysł, który powinien będzie zwracać do Niego stworzone Im tworzenia.
Przyczyną nieszczęść i cierpień przepełniających świat dzisiaj jest lekceważenie Prawem Bożym. Człowiek zawsze chce postępować za własną samowolą. Człowiekowi jego postępki mogą wydawać się prawidłowymi, jednak w końcu one prowadziły do śmierci (Prz 16:25).
Nieprzestrzeganie praw Bożych obowiązkowo prowadzi do kary tak jednego człowieka, jak i grupy ludzi. Bóg postępuje z narodami tak samo, jak On postępuje z rodzinami.
Pojęcia związane z miłością Bożą
Dziejom szatana może położyć koniec tylko Syn Boży, Jezus Chrystus (1J3:8). Tylko Chrystus jest zdolny oczyścić nas od grzechu (1J 1:7).
Ponieważ zapłatą lub karą za grzech jest śmierć, Jezus Chrystus został darem Bożym, który niósł ludziom nadzieję na wieczne życie (Rz 6:23). Miłość Boża polega na tym, że On wyzwala lub odprowadza ludzi i padłszych aniołów od śmierci (Rz 5:12-21). Miłość to dar Boży. Nam należy żyć według Ducha (Rz 8:4-6). Tak więc, prawo powinno przestrzegać się przede wszystkim na duchowym poziomie. Jednak miłość Boża nie jest zamiena prawu, jeżeli przestrzegamy jego za pomocą Ducha świętego.
Ratujemy się nie przestrzeganiem prawa, a miłością Bożą. Bez pomocy Ducha świętego niemoglibyśmy przestrzegać prawa. Przestrzegamy go, ponieważ chcemy kochać i słuchać Boga. Bóg zawsze chciał, żeby przestrzegalibyśmy prawa. Jednak kapłani na całym świecie uczyli odwrotnemu i zmieniali prawa Boże i Jego kalendarz. Stworzenie kalendarza, który idzie wbrew kalendarzu Boga, a odpowiednie naśladowanie innemu system oddawania pokłonów jest bogochulstwem i złamaniem Prawa. To jest oddawanie pokłonów falszywemu Bogu.
Prawo jest pojęciem duchowym
Prawo jest duchowe(Rz 7:14). Chrystus okazał wielkość i wspaniałość prawa, On wzniósł prawo na wyższy duchowy poziom (Iz 42:21). Chrystus podniósł ustawione prawa nie tylko w fizycznym rozumieniu, ale i w duchowym. Mojżesz i inni prorocy żyli przed Zbawicielem i prawo było napisane w sercach wybranych. Wybranym był ten, kto był ochrzcony i ten, kto był sądzimy duchem prawa (Jk 2:12; Rz 2:27; 2Kor 3:6).
Ceremonialne prawo lub prawo ofiarowania
Ceremonialne prawo było dane Jehową lub Chrystusem Mojżeszowi, który jego i zapisał (Wj 24:3-4; Pwt 31:9) w dodatek do Dziesięciora Przykazań. Ono było zapisane w księdze, po czym Mojżesz oddał ją synom lewitów, żeby tamci położyli ją obok Arki Przymierza Pana (Pwt 31:24-26). Mówa w niej idzie o ceremoniach i rytuałach. Tam samo opisywają się ofiarowania, które są oczyszczające od grzechów (patrz Księga Kapłańska rozdziały 1-2). Ofiara Chrystusa położyła kres systemu ofiarowań (Ef 2:15; Kol 2:14). Zgodnie z prawem nic w święcie nie było dosć doskonałe dla tego (Hbr 7:19).
Po tym, jak Adam i Ewa zdgrzeszyli, oni byli zapoznane z tym systemem ofiarowania. On dzialał od czasów Adama i Ewy aż do 30 roku, kiedy Zbawiciel był zabity, tym samym zostawszy doskonałą ofiarą . Bóg dał ludu judskiemu 40 lat po to, żeby oni nawrócili się i zmienili swoje poglądy, jednak oni nie posłuchali Boga. W Jerozolimskiej świątynie ofiarowania trwały do 70 roku, kiedy ona była zrujnowana. W 71 roku Bezpasyan zamknął ostatnią pozostałą świątynię w Łeontopolisie, która znajdowała się w Egipcie.
Chrystus stał się ofiarą, która odpowiada wszystkim wymaganiom prawa, wskutek czego w nasze dni niezbędność ofiarowań odpała. W Jerozolimie ta tradycja będzie wznowiona, jednak spędzać będą tylko rankowe ofiarowania (Ez 46:13). One przyjdą na zmianę dziennym ofiarowaniom wspomniętym w Księdze Liczb 28:3-4. Liczba zwierząt, ziarna i masła przynoszonych w ofiarę także zmieni się (Ez 46:1-15). Coś z tego systemu będzie zostawać niezrozumiałym aż do przyjścia Chrystusa, kiedy On wróci na ziemię i ustali nowy porządek na następny tysiąc lat.
Co było ukrzyżowane na krzyżu?
Współczesne chrzyścijaństwo falszywo ucze, że ze śmiercią Chrystusa na krzyżu było ukrzyżowane i Prawo Boże. Przyczyną tego jest falszywe tłumaczenie Listu do Kolosan 2:14-15 Tutaj mowa idzie o cenie za naszą bezgrzeszność przed prawem. To i było ukrzyżowane na krzyżu, a nie samo Prawo Boże. Gdy Chrystus był ukrzyżowany, on zbawił lud od jego grzechów od zachodu do wschodu, ponieważ On przyniósł w ofiarę za nasze grzechy swoje życie. Ale chociaż Chrystus i zapłacił swoim życiem za grzechy ludzkości, powinniśmy zaś przestrzegać Prawa. Dokument, który świadczy o uwolnieniu od grzechów, nazywa się indulgencja.
Ludzkie tradycji
Powinniśmy przestrzegać prawa Bożego, a nie ludzkich obyczajów. Wszyscy mieliśmy możliwość przekonać się o tym, co sobą przedstawiają tak zwane ludzkie prawa. Można przeczytać, co mówi Jezus Chrystus o tych prawach (Mt 15:2-6, Mk 7:3-13). W nich nie ma światła, jeżeli one wstępują w sprzeczność z prawem i świadectwem Chrystusa (Iz 8:20). Niepisane prawo faryseuszów zostało ciężką noszą dla judskiego ludu. W czasach świętego Pawła i Jana w Kościole królowało bezprawie (2 Tes 2:7-10; 1J 2:3-5).
Powinniśmy znać różnicę między świętym a świeckim, między czystym a nieczystym (Kpł 10:10; Ez 44:23).
W Apokalipsie 22:18-19 mówi się, że nie mamy prawa zmieniać Prawo Boże lub przedstawiać w nieprawidłowym wyglądzie wierze Pisma. Jeżeli ośmielimy się wnieść zmiany do Księgi Boga (Biblii), Bóg pozbawi nas prawa być częścią drzewa życia (Ap 22:14). Niektórzy starają się zmienić lub przedstawić w nieprawidłowym wyglądzie słowa Pisma w usiłowaniu pokończyć z Prawem Bożym. Ale to jest przestępstwo. Nie powinniśmy słuchać mężczyzn lub kobiet, którzy mówią, że z Prawem Chrystusa jest pokończono.
Chrystus mówił, że łatwiej ziemia i niebo przeminą, niż żeby jedna kreska miała odpaść z Prawa (Łk 16:17). Niebo i ziemia pozostają na swoich miejscach do dziesiejszego czasu. Znaczy, Prawo Boże wciąż jeszcze ma siłę.
Bóg przykazał nam chcić Soboty, Nów księżyca, oraz coroczne Szabaty i święta. Falszywe przekonania w niezbędności świętować Niedzielę, Boże Narodzenie, Wielkanoc, również jak i wiara w dogmat trzyjedynego Boga- wszystko to pogaństwo.
Prawo powinno było czytać się każde siedem lat, a ostatni rok cyklu w święto Kuczek (Namiotów) po to, żeby ludzie nie zapominali położenia prawa, oraz przebywali w strachu przed swym Bogiem. Kolejne ,,czytania prawa” powinni odbywać się 2005, a potem 2012, 2019, 2026, 2033 roku i tak dalej każdego siódmego roku następnego jubileusza.
Przymierze z Ojcem
Bóg jest wielki i zasobny w siły (Iz 46:10; Ps 147:5; Mt 24:36). On wie o tym,jak postępują duchowe istoty i o tym, jak będzie działać człowiek. To nie znaczy, że Bóg kontroluje każdy nasz ruch. To tylko demonstruje niezwyczajną mądrość i znajomość Boga. Bóg wiedział o tym, że Szatan, padłsze aniołowie, a później i sam człowiek wpadną w grzech, i dlatego Im był opracowany doskonały plan uratowania jeszcze przed tym, jak On zaczął stworzenie świata.
Zgodnie z Jego pomysłem po to, żeby uwolnić od grzechów grzesznika przed Bogiem, powinna być przyniesiona ofiara krwią. Chrystus został doskonałej przyjętej Bogiem ofiarą (Hbr 7:27-28; 9:12; 10:10-19;1Pt 3:18). On był przyjęty jako ofiara w święto Kołysania Snopa (Krl 23:9-14; J 20:17); patrzcie także Kierownictwo z przestudiowania Biblii) pierwszego dnia tygodnia w roku ukrzyżowania Chrystusa. Ponieważ życie Chrystusa było bezgrzeszne, On był w stanie doprowadzić wszystko, co było stworzone Jego Ojcem, do ich Twórcy.
Chrystus teraz jest naszym Arcykapłanem (Mt 20:11-18; Ps 110:4). Chrystus zapłacił za grzechy wszyscych żyjących na ziemi, przyniósłszy siebie w ofiarę, ponieważ Sam był bezgrzeszny (Hbr 4:15; 1J2:2). Nawet przed obliczem śmierci On pozostawał posłusznym (Flp 2:8). Chrystus przyniósł ludzkości uratowanie, ponieważ był posłuszny Swemu Ojcu. Patrz także artykuł Kto jest Jezus? [DB 2].
Teraz nam wszyscym jest otworzony dostęp do Boga Ojca. Będąc dorosłymi możemy chrzcić się i otrzymać w taki sposób schodzenie świętego Ducha. Patrz także artykuł Co to święty Duch [DB3]. Przed chrzstem powinniśmy nawrócić się w dokonanych nami grzechach. Po tym, jak nawrócimy się i zmienimy swój tryb życia. Bóg całkowicie zapomnia i przebacza nam nasze grzechy. Także powinniśmy powiedzieć tym, komu sprawili ból, że żałujemy o tym. Jednak trzeba starać się nie powtarzać naszych dawnych błędów znowu.
Błogosławeństwo za przestrzeganie Prawa Bożego
Gdy Chrystus znajdował się na ziemi w ludzkim obliczu. On przestrzegał wszystkich przykazań prawa (Mt 5:18-19). Ciało Chrystusa, Kościół, także przestrzega Praw Bozych (Rz 2:13; Ps 119:1-3). Chrześcijanin przestrzegający prawa jest błogosławiony (Jk 1:25). Zwrócony do Boga stara się przestrzegać prawa (Ps 119:1 i dalej).
Po to, żeby mieć możliwość trafić do Pierwszego Zmartwychwstania, nam trzeba przestrzegać przykazań Boga i czcić świadectwa Jezusa Chrystusa (Ap 12:17; 14:12). W Apokalipsie 22:14 mówi się, że są ,,błogosławieni, którzy pluczą swe szaty, aby władza nad drzewem życia do nich należała i aby bramami wchodzili do Miasta.” Objaśnienie do wierza 14 w Kierownictwie z przestudiowania Biblii mówi nam, że pod przestrzeganiem przykazań Jego w dosłownym znaczeniu rozumie się przestrzeganie przykazań Bożych. Za świętych są uważane ci, którzy przestrzegają przykazań Bożych, a także czczą świadectwo Jezusa Chrystusa (Ap 12:17). Dokładniej o przykazaniach można przeczytać w artykule Dziesięcioro przykazań (DB17).
Gdy przestrzegamy tych przykazań, Bóg przebywa w nas (J 14:15; 15:10). Jeżeli chcemy otrzymać życie wieczne, nam trzeba przestrzegać przykazań Bożych (Mt 19:17). Przestrzegając praw Bożych, sami zostajemy Prawdziwe, Doskonałe, święte i Dobre jak Bóg i Jego istota (2 Pt 1:4).
Bóg nigdy nie zmieni się i nie zniknie (Ml 3:6; Jk 1:17). Dawajcie zaś kazdy z nas usiłuje się każdego dnia zostawać podobnym Bogu, przestrzegając Jego Praw (Ef 4:23-25). Dawajcie zaś otrzymywać zadowolenie dlatego, że przestrzegamy Prawa Eloacha (Ps 119:1) i zostaniemy w tym przykładem dla pozostałej ludzkości.