Gniew
Słowo, oznaczające w Biblii “gniew” SHD2734 “harah”, w rzeczywistości dokładnie oznacza “złościć się”, kauzatywna podstawa tego słowa określa dodatkowe znaczenie “wybuchnąć” lub “pracować z zawzięciem” (Neem. 3:20). Rzeczownik “harah” SHD2740 jest określającą leksemem gniewa bożego, który “plonie”. Słowo “wściekłość” przekazuje agresję, która podobnie do stracha może popchnąć człowieka do dziej, w tym czasie kiedy słowo “zapał” częściej jest używane w znaczeniu “zawzięto, gorliwie pracować”. Więc trzeba odróżniać gniew boski i człowieczy, i powinniśmy rozumieć naturę Gniewa Boskiego i ze wszystkich sił usuwać gniew z naszej istoty.
Dobrze znamy historię Kaina i Abla, która podaje się w księdze Rodzaju 4:1-14, gdzie spotykamy pierwszy przykład niezdolności ludzkiej powstrzymać gniew i obrażoną miłość własną, co i było powodem niezadowolenia ze strony Boga. wynikiem tego było zabójstwo.
Gniew – to początkowa stadia zabójstwa, i kiedy odczuwamy do siebie zniewagę, kiedy nasze uczucia są znieważone, gniewamy się. Ale powinni natychmiast tłumić to uczucie, ponieważ znamy, że wynikiem gniewu będzie zabójstwo. Gniew stwarza w naszych umysłach podstawę dla zabójstwa.
Historia o Kainie i Ablu – opowiadanie o człowieku, który odszedł od laski bożej, zaczął narzekać na Niego. Abel służy wcieleniem Chrystusa, a Kain – szatana, a przecież byli synami tego samego Boga. Chrystus był synem posłusznym, ale szatan, wypełniony honorem, powstał przeciwko Bogu Ojcu i prawu. Honorowy człowiek jest gniewliwy, wybucha przy pierwszym zamachu na jego chorobliwe.
Dzieje faraona, skierowane przeciwko Mojżesza, i dziesięć kaźni egipskich opisują obraz człowieka, honor którego zaćmił go rozum. I Mojżesz to udowodnił. Mojżesz na prawach Egipcjanina prosi faraona, jak wyższą osobę władzy, ale faraon nie przysłuchał się do słów Mojżesza i wpadł we wściekłość. W końcu zamyślił doganiać izraelitów i zabić je w Morzu Czerwonym.
Kiedy cierpliwie spełniamy prawa Boga w tym społeczeństwie, tym samym złościmy silnych tego świata, ponieważ ulegamy Bogu, a nie im. Historia potwierdza, że las tych, kto idzie za Bogiem jest bystra śmierć i nienawiść.
Historia o Balaamie i jego ośle takpe daje wyczuć, co to ból, gniew, honor i chęć zabić tego, na kogo gniew jest skierowany (Liczb 22:21-30). Anioł poprzedził Józefa, żeby ten wziął Marię i małego Jezusa i uciekł do Egiptu (Mat. 2:13-15). W wierszu 16 widzimy, że gniew króla Iroda, co spowodował dwuletnie zabójstwo chłopczyków w Bitlejemie i wszystkich w tym rejonie był, w istocie próbą zabić Mesjasza.
Gniew i zgroza zabójstwa jeszcze raz przejawiają się w opowiadaniu o Nowuchodosorie i trzech żydach, co odmówili przyjęcie innego boga. to wszystko – biblijne przykłady przejawu gniewu ludzkiego.
To, że gniew “uszlachetniony” w sporcie i filmach zmusza ludzi myśleć, że właśnie taka reakcja na sytuacje jest normalna i odpowiednia. Stąd – gwałt w rodzinie, sporcie i na ulicach. Nawet małe dzieci tak się zachowują. Nie rzadko będąc ofiarami reklamy ludzi tracą uczucia “normy”, ponieważ jest im narzucano inne. Kłamcom nie ma przebaczenia. Gniew – dość normalna reakcja, jeżeli ich doktryny nie mogą przejść wypróbowanie na prawdziwość; wtedy ludzi zaczynają przechodzić na osobistości. Chrystus dał wiernym trochę prawdy, wtedy oni weszli w gniew i zabili Go (Łuk. 4:14-30).
Czasem Bóg wykorzystuje gniew innych ludzi, żeby zmusić człowieka być bardziej niezależnym, walczyć ze swymi zabobonami. Niech Biblia będzie miarą samo usprawiedliwienia co razu, kiedy podejmujecie swoją decyzję.
Z opowiadań biblijnych jest łatwo widzieć, do czego doprowadziła gniewliwość: Jana 5:2, Psalmów 37:8; 55:3; 76:10, a także Przysłów 6:34, 12:16; 14:17,29; 15:1,18.
Są w Biblii takie fragmenty, w których pojaśnia się istota gniewa bożego: Wyjścia 22:24; 33:5; Liczb 11:1,10; 11:33; Nawin 23:16. W tych tekstach widzimy gniew boży, dowiadujemy się, że i Chrystus i Bóg mogą wpadać w gniew. A temu i my odnajdujemy miejsce gniewu w naszym życiu. Ale to nie gniew jako taki. Tutaj raczej idzie mowa o “chęci do pracy”, i to praca, co leży na nas w imienni bożym.
Kiedy Chrystus oczyścił kościół od handlarzy, był on w gniewie, ponieważ dom Ojca Jego został znieważony.
Kiedy widzimy, czy słyszymy, że prawo Boże jest znieważane, lub zostajemy świadkami obrony, nie mającej żadnego stosunku do doktryny Biblii, możemy wejść w gniew i ukazać na błąd. Jeżeli trzeba, powinniśmy z gniewliwą szlachetnością odejść od zabłąkanych wiernych i zostać same, żeby nie wpaść w grzech bałwochwalstwa, które brudzi prawo Boże.
Jest to gniew sprawiedliwy na błago Pana, gniew płonący, boski. A gniew człowieczy jest wynikiem błędnego biegu myśli, i powinniśmy być pewni w tym, że stłumimy go, ponieważ Bóg nakazał Kainowi nie gniewać się.